INGE TEBLICK
EEN AVONTUURLIJK FALEN
Herinneringen zijn niet ophaalbaar. Herinneringen zijn altijd reconstructies. Elke poging om een moment terug te halen, via fotografie, AI of fysiek materiaal, produceert een vertaling, nooit het origineel. Inge werkt met dat onvermogen als materiaal.
Inge’s werk begint bij een visuele trigger – een drainagegoot, op de tram zitten, grassen in tegenlicht, paarden in de regen – en beweegt zich van dan af door opeenvolgende lagen: foto, Photoshop, giclée, verf, gesso, inkt.
Lijntjes zijn daarbij Inge’s oudste gewoonte. Of het nu met inkt is of met een digitale pen, Inge kan zichzelf verliezen in details die nog steeds falen. Een getekende lijn is niet echt – geen enkel paard bestaat uit lijntjes. De laatste tijd probeert ze de lijntjes ook letterlijk uit het vlak te doen breken , met metaaldraad of textiel of gedroogd gras – materiaal dat soms lijkt op wat er toen, in dat voorbije moment, in die onherroepelijk verloren werkelijkheid aanwezig was, en soms iets dat er alleen maar op lijkt. Hetzelfde verkeerde antwoord, maar nu rechtop staand op het papier. Elke stap is een nieuwe afstand van wat er toen werkelijk was.
Dat falen is geen probleem. Het is een nieuwe opening.
Waar Inge’s herinnering ophoudt, begint die van de kijker.
Bres
Bres, de tramhalte, of toch ongeveer. Want ik merk dat, hoe dikwijls ik daar ook sta te wachten, ik weet maar vaag dat er ongeveer dit soort huizen achter mij zijn en er zijn die bomen en de auto’s komen langs en er is dat verkeerslicht, maar het enige dat ik eigenlijk echt zie, zijn de mensen.
60×30 cm, ingekaderd
Materialen: giclée, ecoline, maquette-minimensjes
Met certificaat van authenticiteit.
Verkocht
Dagontvangsten
Het schoonste rioolputteke van ’t Stad is dat tussen de wandelstrook aan de Waalse Kaai van ’t Zuidpark en de Verviersstraat.
50×70, ingekaderd
Materialen: giclée, acryl, groen
Met certificaat van authenticiteit.
Grey silent fragments of a grey silent world
Begon als een schets, eindigde digitaal, zoals tegenwoordig bijna alles dat ik maak – zie https://www.instagram.com/p/DE5CTftJjRm/
Geïnspireerd door de regen en het gedicht “The Horses” van Ted Hughes (1957)
67x140cm, ingekaderd
Materialen: giclée op Hahnemühle German Etching.
Met certificaat van authenticiteit.
Bellerophon, vallend
Been there, done that.
Geïnspireerd door Carl Milles’ Pegasus (Middelheim Museum Antwerpen).
54×170, ingekaderd
Materialen: giclée op Hahnemühle German Etching
Met certificaat van authenticiteit.
White Wings II
Ik heb iets met vliegende paarden. Dit is een reïnterpretatie van een werk dat ik in 2022 maakte, deze keer met extra experimentele waarde: kan ik mijn manier van tekenen herhalen met ijzerdraad, glas en textiel?
70×100, ingekaderd
Materialen: giclée op Hahnemühle William Turner., metaaldraad, glas, textiel
Met certificaat van authenticiteit.
Zuidparkduiven
50×50 cm, Hahnemuhle William Turner, inclusief frame en 3D afwerking, ingekaderd
Materialen: giclée, acryl, gevonden vogelveren
Met certificaat van authenticiteit.
Verkocht
Gerlachemeeuwen
50×50 cm, Hahnemuhle William Turner, inclusief frame en 3D afwerking, ingekaderd
Materialen: giclée, acryl, gevonden vogelveren
Met certificaat van authenticiteit.
Verkocht
Cadixkauwkes
50×50 cm, Hahnemuhle William Turner, inclusief frame en 3D afwerking, ingekaderd
Materialen: giclée, acryl, gevonden vogelveren
Met certificaat van authenticiteit.
Verkocht
Fonteinwandelingen
5 panelen van 40×120 cm, inclusief kader en 3D afwerking
Materialen: giclée, acryl, ecoline, herfstbladeren, lak, gel, plaatselijk verguld e.a.
Met certificaat van authenticiteit.
Dummybeeld! Zie werkelijkheid voor de uiteindelijke afwerking.
Eén van mijn hondenwandelingen is een rondje omheen het KMSKA, doorheen de museumtuin, voorbij de watervlakte voor de trappen, en zo terug naar huis. Eerst gewoon die vaststelling: dit is een kunstwerk – Deep Fountain, van niet-Julio, eummm Cristina Iglesias (sorry Cristina, zo onthou ik het) – en ik heb het gezien in alle stadia (vol, leeg en alle tussenstadia, inclusief passanten die misschien niet-begrijpend langslopen over waarom het nu weeral leegstaat – is het misschien kapot?).
Ik denk niet alleen na over het concept achter dit kunstwerk, maar ook over het staaltje ingenieurschap dat het doet werken. En over hoe dit hier voor het KMSKA ligt, wat toch eigenlijk in iedereens’ hoofd vooral “schilderijen met gouden kaders” toont; en desondanks het verhaal van moderne en hedendaagse kunst beter – of moet ik zeggen: breder – lijkt te vertellen dan het M HKA (sorry M HKA, ik was één van de eersten om de petitie te tekenen want het is waanzin dat het MHKA zou moeten sluiten, gewoon omdat het werk dat er getoond wordt minder bezoekers trekt, en ook mezelf minder trekt – maar ik wijk af). Gemompel in mijn hoofd dus.
En op een dag stel ik vast: ik zie het kunstwerk niet meer. Het wordt steeds meer gewoon een vijver, niet in het minst omdat de echte bomen er omheen het kunstwerk overnemen met hun tijdloze herfstblaren-installatie.
PS. Vele weken later, als ik dit afwerk, stel ik vast: ik heb net hetzelfde gedaan als Cristina (weliswaar wat minder betaald): ik heb er mijn interpretatie aan gegeven. Het moment zelf is voor altijd weg.
Rivierenhof
Ik zocht de zon, of was dat al de maan
tussen de bomen van het Rivierenhof.
Ze hing er nog, gelukkig.
Rond. Stil. Enigszins… elektrisch.
Ik keek nog eens.
LED, stond er op de doos.
Warm wit. 6mm. Niet spatwaterdicht.
Maar het water wist dat niet
en weerspiegelde haar toch,
goudgeel en dromerig,
zoals het water altijd al deed
voor de stad ernaast bestond.
70×100, giclée op Hahnemühle William Turner op mdf, inclusief kader, inclusief het ledlichtje-op-maat met oplaadbare batterij aan de achterkant (FlexNeon/PB/15×15/indoor)
Met certificaat van authenticiteit.
Verkocht
Nevenverschijnsel
Elk beeld komt in een reeks gedachtensprongen tot stond, zoals toen ik aan het kijken was hoeveel water er bij de ecoline moest om de perfecte druppels te krijgen, en toen dat effect digitaal proberen krijgen, en toen leken die druppels ineens op paardenbenen, en dat triggerde die herinnering over die zomeravond toen mijn paarden uit de wei naar me toe kwamen, die paardenbenen in dat tegenlicht en die weerkaatsing, en toen kwam alles samen, en werd het zo voor mezelf duidelijker waar ik eigenlijk mee bezig ben; emergence – opkomst/samenkomst van herinneringen die omgezet worden in tekening en tastbare dingen die er toch nooit meer echt gaan op lijken. Het is een herinnering, alleen in mijn hoofd.
70×100 cm, as is, zonder verdere afwerking
Materialen: giclée op Hahnemuhle William Turner 310g, genummerde editie van 10 exemplaren, levertijd aan huis ca. 2 weken (verzending inbegrepen).
Met certificaat van authenticiteit.
300,-
Havenkranen
Staal en wind en water, met de waterbus van Lillo naar Hemiksem.
68×109 cm kaderformaat
Materialen: giclée op Hahnemühle German Etching, acryl, textiel, plastic.
Met certificaat van authenticiteit.